Choć w praw niezmiennych poruszasz się kole

Jeśli rozpoznasz twórcze ich zamysły

I ten ich związek z dobrem świata ścisły,

I cel ich wieczny w swoją wcielisz wolę -



Wtedy swobodne masz do czynu pole:

Opadło jarzmo, więzy twoje prysły,

I jako czynnik chętny, niezawisły,

W rozwoju świata grasz świadomą rolę.



Lecz gdy chcesz działać ku powszechnej szkodzie

Gwałcić istotne zadania człowiecze -

Trudem Danaid wszelka twoja praca;



Jarzmo niewoli kark ci wtenczas bodzie,

Wyższa potęga przemocą cię wlecze

I przeciw tobie czyny twoje zwraca.


Daremne żale - próżny trud,



Bezsilne złorzeczenia!

Przeżytych kształtów żaden cud 



Nie wróci do istnienia.



Świat wam nie odda, idąc wstecz,



Znikomych mar szeregu - 

Nie zdoła ogień ani miecz



Powstrzymać myśli w biegu.



Trzeba z żywymi naprzód iść,



Po życie sięgać nowe...

A nie w uwiędłych laurów liść



Z uporem stroić głowę.



Wy nie cofniecie życia fal!



Nic skargi nie pomogą - 

Bezsilne gniewy, próżny żal!



Świat pójdzie swoją drogą.