Zapisz swoję ulubione piosenki

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Znam ja jedno piękne wzgórze.

Na nim kwitną przy figurze

Przeźroczyste polne róże.



Boża męka pochylona

Patrzy z ciszą i spokojem.

W świat wyciąga swe ramiona

Ponad ziemskim krwawym znojem.



Jak tam słodko, jak tam błogo:

Nie dotknięte bólem, trwogą

Serca w niebo płynąć mogą.



Tęsknych dumań nic nie zmąci.

Cichnie ludzkiej głos boleści...

Chyba wietrzyk listkiem trąci.

Lekko, śpiewnie zaszeleści.



Kiedy słońce z nieba schodzi

W swojej złotem tkanej lodzi.

W purpurowych fal powodzi.



To nad wzgórkiem twarz swą zniża,

Pożegnalnym blaskiem strzela

I całuje stopy krzyża,

Święte stopy Zbawiciela.



Pod tym krzyżem w pierwszej wiośnie

Z polną różą, co tam rośnie,

Wyglądałem w świat radośnie:



Pod tym krzyżem w ranek jasny

Na mogile kwiaty rwałem,

Z tego wzgórza zagon własny

Raz na zawsze pożegnałem.



Więc choć lat już przeszło tyle,

Myślą wracam w dawne chwile

Siąść pod krzyżem na mogile.



Chcę usłyszeć znów o zmroku

Pieśń nabożną tego ludu,

Co się modląc ze łzą w oku

Oczekuje zawsze cudu...


Ach, jak mi smutno! Mój anioł mnie rzucił,

	W daleki odbiegł świat

I próżno wzywam, ażeby mi zwrócił

	Zabrany marzeń kwiat.

Ach, jak mi smutno! Cień mnie już otacza,

	Posępny grobu cień;

Serce się jeszcze zrywa i rozpacza

	Szukając jasnych tchnień;

Ale na próżno uciszyć się lęka

	I próżno przeszłość oskarża rozrzutną...

Ciąży już nad nim niewidzialna ręka -

	Ach, jak mi smutno!


Dwoje szczęśliwych widziałem na ziemi

I ci mi nigdy nie wyjdą z pamięci

Dwa seica wielkie, czyste, nad któremi

Czuwali zawsze aniołowie święci

I od wszelakiej chronili je skazy,

Pojąc je mlekiem nadziemskiej ekstazy



Ci nic z prawd gorzkich żywota nie znali

I ziemia cala była dla nich rajem,

Widzieli wszystko pięknym i kochali -

I siebie także kochali nawzajem

Ową miłością, co początek bierze

Gdzieś w melodyjnej archaniołów sferze